OHarness: klucz API i bazowy URL
Plan oficjalny — zaloguj się kontem OHarness. Używasz własnego klucza; my niczego nie rozliczamy.
Co harness już wie
| Id dostawcy | official |
| Bazowy URL | https://api.oharness.ai/api/v1 |
| Protokół | Chat completions zgodne z OpenAI |
| Klucz API | OHARNESS_API_KEY |
| Wykrywanie modeli | Tak — lista modeli jest pobierana z endpointu, a nie dołączana do harnessu. |
Podłączanie
Powyższy endpoint jest wbudowany, więc nie trzeba niczego konfigurować. Umieść klucz w środowisku, a dostawca pojawi się w wyborze modelu:
export OHARNESS_API_KEY="..."Warto wiedzieć
Plan oficjalny: zaloguj się kontem OHarness albo wklej klucz oh- utworzony na stronie. Zużycie jest rozliczane z salda konta, a klucze upstream nigdy nie należą do subskrybenta — to, która bramka serwuje modele, jest szczegółem implementacji, przestawianym przez OHARNESS_BASE_URL. Ten host to nasza bramka rozliczeniowa, a NIE bramka upstream: obie obsługują te same ścieżki, więc łatwo je pomylić, a błąd jest cichy — lista modeli upstream jest publiczna i odpowiada 200, a dopiero pierwsze uzupełnienie wraca z invalid_api_key. Brak docsUrl: wejściem jest logowanie, a nie strona z kluczami, więc wskazanie takiej strony wysłałoby ludzi okrężną drogą. Dwie linie powyżej dotyczą bramki upstream, a nie żadnego modelu: wymaga ona Idempotency-Key przy każdym uzupełnieniu i ogranicza max_tokens do własnej wartości GATEWAY_MAX_OUTPUT_TOKENS — domyślnie 4096, a /models nie wspomina o żadnym z tych ograniczeń, więc oba trzeba podać tutaj. Podnoś tę liczbę razem z wdrożeniem, bo krótsza odpowiedź to najmniejszy problem: przekroczenie limitu kończy się błędem 400, a nie przycięciem.
Wskazanie innego adresu
Host regionalny, bramka albo twój własny serwer. Nadpisania w ~/.oharness/config.json działają na poziomie pól, więc zmiana endpointu nie oznacza powtarzania reszty definicji dostawcy — oto cały blok, z wartością domyślną, aby było widać jego kształt:
{
"providers": {
"official": {
"baseUrl": "https://api.oharness.ai/api/v1"
}
}
}Co dostajesz w każdym przypadku
Tę samą pętlę agenta, te same narzędzia, te same serwery MCP i te same reguły uprawnień, niezależnie od dostawcy pod spodem — a przełączanie między nimi w trakcie sesji niczego nie konwertuje, bo historia nigdy nie jest zapisywana w formacie konkretnego dostawcy. Czym jest harness agenta wyjaśnia, dlaczego to najtrudniejsza część, a dokumentacja dostawców opisuje sam katalog.